Planten voor de exotentuin

De bekendste en sterkste palm die we hier kennen, met een harige stam en grote bladeren. Kan tot -18 °C aan, zolang hij niet te nat of vol in de oostenwind staat.

Stevigere, rondere bladeren dan de fortunei en daardoor beter bestand tegen harde wind. Het witte randje langs het blad komt mooi uit als er rijp op ligt.

Inheems in het Middellandse Zeegebied. Groeit traag en maakt veel uitlopers langs de hoofdstam. Komt het mooist uit als solitair op een zonnige plek.

Van de noordkant van de Etna op Sicilië. Compacter, met kleinere bladeren: mooi in een ruime kuip op het terras. Houd hem droog, bijvoorbeeld onder een overkapping.

De meest aangeboden banaan en bij ons de best groeiende: in één zomer tot wel 2 meter. We hebben hem meerdere keren in bloei gehad, met een klein trosje (niet eetbare) bananen. Onder -5 °C bevriest de stam; in het voorjaar loopt hij weer uit.

Uit de bergen van Noordoost-India, met rode strepen in het blad. Groeit iets trager dan de basjoo. In onze eigen tuin staan beide soorten al zestien jaar.

Recent geïntroduceerde bergbanaan uit het grensgebied van Birma, Tibet en Yunnan, waar hij op 2800 meter groeit. Sterke groeier met steviger blad dan de basjoo. Veel water en bemesting.

Snelgroeiende banaan met blad van groen-wijnrood tot purper. Heeft een klein wortelgestel en kan dus in een relatief kleine, wel zware pot. Niet winterhard: voor de eerste vorst naar binnen.

De meest winterharde Colocasia van dit moment, met roze bladstelen. Sterft bovengronds af en loopt laat in het voorjaar weer uit. 's Winters onder een dikke laag blad.

Bekend als kamerplant uit de jaren tachtig, maar doet het buiten ook erg goed. Wintergroene bladeren tot 40 cm doorsnee, mooi op een schaduwrijke plek. Ook met bont blad, zoals 'Spider's Web'.

Snelle groeier met bladeren tot een meter doorsnee, ideaal voor schaduwplekken. Bij strenge vorst vriest hij terug tot de grond en komt in het voorjaar weer op.

Zeer snel groeiende eenjarige bladplant met rood of groen blad. Pas op: de zaden zijn zeer giftig.

Roze bloeiaren hoog boven de rest van de tuin, en na een paar weken rust een tweede bloei. Zon of halfschaduw; geef 's winters een extra laag mulch.

Iets groter dan de gewone coccineum, met fel oranje bloeiaren die ook nog geuren. Halfschaduw op een voedingsrijke bodem.

Rijkbloeiend en winterhard, met oranje bloeiaren en daarna vaak sierlijke zaaddozen.

Groeit hoog in de Himalaya. Roomkleurige, geurende bloemen met oranje meeldraden. Warme halfschaduw, 's zomers extra mest.

Kruising van H. gardnerianum en H. coronarium, met open, geurende gele bloemen. Blijft wat lager.

Kleinere gember uit de bergbossen van de Himalaya tot Thailand, met sierlijke witte, subtiel geurende bloemen. Met winterdek goed te kweken.

Rood bloeiend, met diepgroen blad; steekt mooi af bij varens. Warm, maar uit de hete middagzon.

Samen met de densiflorum een van de hardste soorten; groeit van nature tussen 1200 en 2900 meter. Bloeit vroeg met witgele bloemen.

Groen-wit blad en abrikooskleurige, geurende bloemen. Een tropische gember: houd hem in een kuip of bewaar hem 's winters droog en vorstvrij.

Een van de sterkste soorten; groeit bij ons al jaren in de tuin zonder bescherming. Wijnrode bladstelen en een scharlakenrode bloeiaar met oranjegele bloemen.

Polvormende gember uit Japan en China met gele bloemen in de nazomer. Halfschaduw op humus- en voedingsrijke grond.

Komt laat boven de grond, waarna in juli orchideeachtige bloemen verschijnen. Het eerste jaar goed toedekken met blad, daarna meestal probleemloos.

Komt laat op en bloeit dan met diep paarse bloemen. Er zijn hybriden in tinten paars, roze en zelfs rood, zoals 'Vincent', 'Spice Island' en 'Red Gurkha'.